Kredyty indeksowane i denominowane do franka szwajcarskiego przez wiele lat były źródłem sporów pomiędzy kredytobiorcami a bankami. Problem dotyczy przede wszystkim postanowień umownych określających sposób przeliczania kwoty kredytu i rat według kursów CHF ustalanych przez bank.

Jeżeli umowa zawiera niedozwolone postanowienia, kredytobiorca może – w zależności od jej treści i okoliczności konkretnej sprawy – dochodzić przed sądem roszczeń związanych z nieważnością umowy kredytu frankowego oraz zwrotem świadczeń spełnionych na rzecz banku.

Kancelaria prowadzi sprawy frankowe przeciwko bankom, reprezentując kredytobiorców zarówno na etapie przedsądowym, jak i w postępowaniu sądowym. Każdą sprawę rozpoczynamy od analizy umowy i dokumentacji kredytowej, a następnie ustalamy możliwe roszczenia oraz sposób dalszego działania.

W czym pomagamy frankowiczom?

W ramach prowadzenia spraw frankowych zajmujemy się między innymi:

• analizą umów kredytów indeksowanych i denominowanych do CHF,

• oceną występowania niedozwolonych postanowień umownych,

• ustaleniem możliwych roszczeń wobec banku,

• przygotowaniem wyliczeń dotyczących rozliczenia kredytu,

• przygotowaniem wezwania do banku i prowadzeniem postępowania przedsądowego,

• analizą propozycji ugód przedstawianych przez bank,

• przygotowaniem pozwu przeciwko bankowi,

• dochodzeniem ustalenia nieważności umowy oraz roszczeń o zapłatę,

• reprezentacją kredytobiorców przed sądami obu instancji,

• obroną przed roszczeniami kierowanymi przez bank,

• rozliczeniem stron po prawomocnym zakończeniu sprawy,

• czynnościami związanymi z wykonaniem wyroku i uporządkowaniem sytuacji kredytu po zakończeniu procesu.

Każda umowa wymaga osobnej analizy. Sam fakt, że kredyt był powiązany z frankiem szwajcarskim, nie oznacza jeszcze automatycznie, że konkretna umowa jest nieważna.

Na czym polega problem kredytów frankowych?

W wielu umowach kredytów frankowych stosowane były postanowienia pozwalające bankowi określać kurs waluty wykorzystywany do przeliczania kwoty wypłaconego kredytu oraz kolejnych rat.

W przypadku konsumentów takie postanowienia mogą podlegać ocenie pod kątem ich niedozwolonego charakteru.

Jeżeli sąd uzna określone klauzule za nieuczciwe, nie wiążą one konsumenta. Następnie konieczne jest ustalenie, czy po ich usunięciu umowa może nadal funkcjonować.

Obecne orzecznictwo ma w tym zakresie istotne znaczenie. Jeżeli po wyeliminowaniu niedozwolonych postanowień dotyczących mechanizmu przeliczeniowego nie da się ustalić wiążącego strony kursu waluty, może prowadzić to do stwierdzenia, że umowa nie wiąże stron również w pozostałym zakresie.

Unieważnienie umowy kredytu frankowego

Jednym z najważniejszych roszczeń dochodzonych w sprawach frankowych jest ustalenie nieważności umowy kredytu.

W praktyce oznacza to, że umowa nie wywołuje skutków, które strony zakładały przy jej zawieraniu, a konieczne staje się rozliczenie świadczeń spełnionych przez kredytobiorcę i bank.

Kredytobiorca może dochodzić zwrotu kwot wpłaconych w wykonaniu nieważnej umowy, natomiast bank może posiadać roszczenie dotyczące zwrotu wypłaconego kapitału.

Roszczenia obu stron są przy tym traktowane jako odrębne. Dlatego przed skierowaniem sprawy do sądu analizujemy nie tylko wysokość wpłat dokonanych przez klienta, ale również kwotę otrzymanego kapitału i możliwy sposób późniejszego rozliczenia z bankiem.

Jak wygląda rozliczenie z bankiem?

Skutek finansowy sprawy zależy przede wszystkim od wysokości kredytu, sumy dokonanych wpłat oraz tego, czy kredyt jest nadal spłacany.

W przypadku stwierdzenia nieważności umowy strony powinny rozliczyć świadczenia spełnione w jej wykonaniu.

Nie oznacza to więc, że kredytobiorca otrzymuje od banku wszystkie dokonane wpłaty i jednocześnie zatrzymuje wypłacony wcześniej kapitał. Bank i kredytobiorca posiadają własne roszczenia związane z rozliczeniem nieważnej umowy.

Dlatego jeszcze przed wniesieniem pozwu staramy się przedstawić klientowi rzeczywisty ekonomiczny skutek możliwego rozstrzygnięcia, a nie jedynie wysokość potencjalnego roszczenia przeciwko bankowi.

Kancelaria współpracuje również ze specjalistami zajmującymi się analizą finansową, co pozwala szczegółowo określić wysokość świadczeń i przygotować wyliczenia potrzebne do prowadzenia sprawy.

Czy bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału?

Przez pewien czas jednym z istotnych problemów w sprawach frankowych były roszczenia banków o dodatkowe wynagrodzenie związane z korzystaniem przez kredytobiorcę z udostępnionego kapitału.

Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej istotnie wzmocniło w tym zakresie ochronę konsumentów.

W przypadku nieważności umowy wynikającej ze stosowania nieuczciwych warunków bank nie może poprzez dodatkowe roszczenia uzyskać korzyści, które podważałyby ochronny i odstraszający charakter przepisów dotyczących niedozwolonych postanowień umownych.

Nie zmienia to faktu, że bank może dochodzić zwrotu kapitału faktycznie przekazanego kredytobiorcy, dlatego sposób wzajemnego rozliczenia powinien być uwzględniony już podczas przygotowywania strategii procesowej.

Nowe zasady w sprawach frankowych od 2026 roku

Od 7 sierpnia 2026 r. obowiązuje szczególna ustawa dotycząca postępowań sądowych związanych z zawartymi z konsumentami kredytami denominowanymi lub indeksowanymi do franka szwajcarskiego.

Jedną z najważniejszych zmian jest wstrzymanie obowiązku spłacania rat po doręczeniu bankowi pozwu – na czas do prawomocnego zakończenia postępowania, w sprawach objętych ustawą.

Rozwiązanie działa z mocy prawa, co oznacza, że kredytobiorca nie musi uzyskiwać osobnego postanowienia sądu o zabezpieczeniu w tym zakresie.

Nowe przepisy mają również umożliwić sprawniejsze rozliczenie wzajemnych roszczeń banku i konsumenta w jednym postępowaniu oraz uprościć niektóre czynności procesowe.

Ma to szczególne znaczenie dla osób, które nadal posiadają aktywny kredyt i zastanawiają się nad skierowaniem sprawy do sądu.

Czy można pozwać bank, gdy kredyt został już spłacony?

Całkowita spłata kredytu nie oznacza sama w sobie, że nie można już dochodzić roszczeń wynikających z niedozwolonych postanowień umowy.

W takim przypadku nie ma już problemu dalszej spłaty rat, ale nadal może istnieć kwestia rozliczenia świadczeń spełnionych przez kredytobiorcę na podstawie wadliwej umowy.

Przed skierowaniem sprawy do sądu należy jednak przeanalizować między innymi treść umowy, daty dokonywanych płatności, wcześniejszą korespondencję z bankiem oraz kwestie związane z przedawnieniem roszczeń.

Dlatego również w przypadku kredytu spłaconego wiele lat temu warto zacząć od analizy dokumentów.

Czy podpisanie aneksu do umowy zamyka drogę do pozwu?

Wiele umów frankowych było w trakcie ich wykonywania zmienianych aneksami, na przykład umożliwiającymi bezpośrednią spłatę rat w CHF.

Samo zawarcie aneksu nie musi automatycznie oznaczać utraty możliwości kwestionowania wcześniejszych postanowień umowy.

Znaczenie ma treść konkretnego dokumentu, okoliczności jego podpisania oraz to, czy rzeczywiście doszło do świadomego i skutecznego uregulowania kwestii dotyczących niedozwolonych postanowień.

Dlatego podczas analizy sprawy uwzględniamy nie tylko pierwotną umowę kredytową, ale również wszystkie późniejsze aneksy i porozumienia zawarte z bankiem.

Ugoda z bankiem

Banki coraz częściej proponują kredytobiorcom zawarcie ugody.

Ugoda może w określonych przypadkach stanowić rozsądny sposób zakończenia sporu, ale jej opłacalność powinna być oceniana indywidualnie.

Przed jej podpisaniem warto porównać propozycję banku z tym, jak może wyglądać sytuacja kredytobiorcy po uzyskaniu korzystnego wyroku sądu.

Analizujemy warunki przedstawione przez bank, sposób przeliczenia zadłużenia, skutki finansowe ugody oraz konsekwencje rezygnacji z dalszych roszczeń.

Samo przedstawienie przez bank propozycji ugodowej nie oznacza więc, że jej przyjęcie będzie najlepszym rozwiązaniem.

Przedawnienie roszczeń w sprawach frankowych

Kwestia przedawnienia w sprawach frankowych była przedmiotem licznych sporów i orzeczeń sądów krajowych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W przypadku konsumenta istotne znaczenie ma między innymi moment, w którym dowiedział się lub – racjonalnie rzecz oceniając – powinien był dowiedzieć się o nieuczciwym charakterze postanowień umowy.

Nie należy więc zakładać, że roszczenie jest przedawnione wyłącznie dlatego, że umowę zawarto kilkanaście lat temu.

Jednocześnie kwestii przedawnienia nie warto odkładać, ponieważ jej ocena zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

Jakich dokumentów potrzebujemy do analizy?

Pierwszym krokiem jest zebranie dokumentacji dotyczącej kredytu.

Najważniejsza jest sama umowa wraz z załącznikami i regulaminami oraz późniejsze aneksy. Przydatne są również dokumenty pokazujące historię spłat, wysokość wypłaconego kredytu, stosowane kursy i aktualne saldo zadłużenia.

Jeżeli kredytobiorca nie posiada wszystkich dokumentów, możliwe jest ustalenie, które z nich należy uzyskać z banku przed przygotowaniem pozwu.

Na podstawie dokumentacji analizujemy postanowienia umowy i określamy, jakie roszczenia mogą być dochodzone oraz jaki może być finansowy skutek prowadzenia sprawy.

Pomoc prawna w sprawach frankowych

Sprawy frankowe łączą prawo konsumenckie, prawo bankowe, rozbudowane orzecznictwo krajowe i unijne oraz kwestie związane z finansowym rozliczeniem kredytu.

Dlatego naszym celem jest przeprowadzenie klienta przez cały proces w sposób możliwie przejrzysty – od pierwszej analizy umowy, przez postępowanie przeciwko bankowi, aż po rzeczywiste wykonanie wyroku.

Reprezentujemy kredytobiorców na każdym etapie sprawy i pomagamy im dochodzić roszczeń wynikających z niedozwolonych postanowień zawartych w umowach kredytów powiązanych z frankiem szwajcarskim.