Wiele kredytów złotowych, szczególnie hipotecznych, posiada zmienne oprocentowanie oparte na wskaźniku WIBOR. W praktyce oprocentowanie takiego kredytu składa się najczęściej z wartości WIBOR oraz marży banku, dlatego zmiany stóp procentowych mogą bezpośrednio wpływać na wysokość raty i całkowity koszt kredytu.

Wzrost rat sam w sobie nie oznacza jednak, że umowa została zawarta nieprawidłowo. W sprawach dotyczących WIBOR konieczna jest przede wszystkim analiza treści konkretnej umowy, sposobu określenia zmiennego oprocentowania oraz informacji przekazanych kredytobiorcy przed jej zawarciem.

Kancelaria pomaga kredytobiorcom analizować umowy kredytów opartych na WIBOR i oceniać, czy istnieją podstawy do skierowania wobec banku określonych roszczeń.

W czym pomagamy?

W sprawach dotyczących kredytów z WIBOR zajmujemy się między innymi:

• analizą umowy kredytowej i regulaminów,

• oceną postanowień dotyczących zmiennego oprocentowania,

• analizą informacji przekazanych kredytobiorcy przed zawarciem umowy,

• oceną sposobu przedstawienia ryzyka zmiany oprocentowania,

• analizą dokumentacji dotyczącej wskaźnika WIBOR,

• ustaleniem możliwych podstaw roszczeń wobec banku,

• przygotowaniem reklamacji i wezwania do banku,

• analizą propozycji ugód i aneksów,

• reprezentacją kredytobiorcy w postępowaniu sądowym.

Każda umowa wymaga indywidualnej oceny. Nie zakładamy z góry, że samo wykorzystanie WIBOR w umowie daje podstawę do jej podważenia.

Czym jest WIBOR?

WIBOR jest wskaźnikiem referencyjnym stopy procentowej, który przez wiele lat był powszechnie wykorzystywany przy ustalaniu oprocentowania kredytów złotowych.

W umowach kredytowych stosowane były między innymi stawki WIBOR 3M i WIBOR 6M. Wartość wskaźnika była okresowo aktualizowana, a wraz z nią zmieniało się oprocentowanie kredytu i wysokość kolejnych rat.

Dla kredytobiorcy istotne jest więc nie tylko to, jaki wskaźnik wpisano do umowy, ale również czy sposób ustalania oprocentowania został przedstawiony jasno i czy konsument otrzymał informacje pozwalające mu zrozumieć ekonomiczne konsekwencje zmiennej stopy procentowej.

Czy umowę z WIBOR można zakwestionować?

Samo zastosowanie WIBOR nie oznacza automatycznie, że postanowienie umowy jest niedozwolone albo że cała umowa kredytu jest nieważna.

Aktualne orzecznictwo wskazuje, że w tego rodzaju sprawach szczególne znaczenie może mieć przede wszystkim przejrzystość umowy oraz zakres informacji przekazanych kredytobiorcy.

Analizie może podlegać między innymi to:

• w jaki sposób umowa określała zmienne oprocentowanie,

• czy kredytobiorca wiedział, od czego zależy jego wysokość,

• czy został poinformowany o konsekwencjach wzrostu stopy procentowej,

• jakie informacje dotyczące wskaźnika były dostępne przy zawieraniu umowy,

• czy postanowienia umowy pozwalały konsumentowi ocenić potencjalny wpływ zmian oprocentowania na jego zobowiązanie.

Nie można więc przenosić rozwiązań znanych ze spraw frankowych bezpośrednio na kredyty złotowe oparte na WIBOR.

WIBOR po wyroku TSUE z 2026 roku

W lutym 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wypowiedział się w polskiej sprawie dotyczącej kredytu opartego na WIBOR.

Trybunał nie uznał, że samo zastosowanie WIBOR powoduje nieuczciwość postanowienia umownego. Nie przyjął również, że bank ma obowiązek szczegółowego przedstawienia konsumentowi całej metodologii obliczania wskaźnika.

Znaczenie nadal może mieć jednak sposób sformułowania umowy oraz to, czy bank prawidłowo wykonał obowiązki informacyjne wobec kredytobiorcy.

Dlatego po tym wyroku sprawy WIBOR wymagają jeszcze bardziej indywidualnego podejścia. Nie ma jednego schematu pozwalającego stwierdzić, że każdy kredyt oparty na WIBOR można skutecznie zakwestionować.

Ryzyko zmiennej stopy procentowej

Kredyt z WIBOR wiązał wysokość oprocentowania z wartością wskaźnika, który mógł zmieniać się przez cały okres obowiązywania umowy.

Przy kredycie hipotecznym zawieranym na kilkanaście lub kilkadziesiąt lat nawet znaczna zmiana poziomu oprocentowania mogła mieć istotny wpływ na wysokość rat.

Dlatego podczas analizy umowy zwracamy uwagę również na to, w jaki sposób bank informował klienta o ryzyku zmiany stopy procentowej i możliwych konsekwencjach finansowych takiej zmiany.

Sama informacja, że oprocentowanie jest „zmienne”, nie zawsze daje jeszcze pełny obraz ryzyka. Ostateczna ocena zależy jednak od treści całej dokumentacji i okoliczności zawarcia umowy.

WIBOR a POLSTR

Rynek wskaźników referencyjnych w Polsce jest obecnie w trakcie zmian. WIBOR jest stopniowo zastępowany w nowych produktach przez wskaźnik POLSTR.

Zmiana ta nie oznacza jednak automatycznie, że wcześniejsze umowy wykorzystujące WIBOR są wadliwe albo nieważne.

Istniejące umowy powinny być analizowane według warunków, na jakich zostały zawarte, oraz przepisów obowiązujących w odpowiednim czasie.

Jeżeli bank proponuje zmianę wskaźnika, aneks lub nowe warunki oprocentowania, przed podpisaniem dokumentu warto sprawdzić, jaki wpływ będzie miał on na dalsze wykonywanie umowy.

Jakich roszczeń można dochodzić?

Zakres możliwych roszczeń zależy od tego, jakie nieprawidłowości zostaną stwierdzone podczas analizy umowy.

W zależności od konkretnego przypadku przedmiotem sporu może być między innymi skuteczność określonych postanowień umownych, wysokość pobranych świadczeń lub sposób ustalania oprocentowania.

Nie zakładamy jednak, że skutkiem każdej sprawy będzie „usunięcie WIBOR” albo unieważnienie umowy.

Najpierw analizujemy podstawę prawną roszczenia i możliwe skutki finansowe, a dopiero następnie oceniamy zasadność skierowania sprawy do banku lub sądu.

Ugoda lub aneks proponowany przez bank

Bank może zaproponować kredytobiorcy zmianę warunków umowy, przejście na stałe oprocentowanie albo zastosowanie innego wskaźnika.

Taka propozycja może być korzystna, ale przed jej przyjęciem warto ustalić jej rzeczywiste konsekwencje.

Analizujemy między innymi:

• nowe zasady oprocentowania,

• długość okresu obowiązywania stałej stopy,

• sposób dalszego ustalania rat,

• zmiany w pozostałych postanowieniach umowy,

• ewentualne oświadczenia dotyczące dotychczasowej umowy i roszczeń.

Szczególnie istotne jest sprawdzenie, czy podpisując aneks kredytobiorca nie składa dodatkowych oświadczeń wykraczających poza samą zmianę oprocentowania.

Jakich dokumentów potrzebujemy?

Podstawą analizy jest przede wszystkim umowa kredytowa wraz z regulaminem oraz załącznikami.

Przydatne mogą być również:

• aneksy do umowy,

• formularze informacyjne,

• symulacje otrzymane przed zawarciem kredytu,

• harmonogram spłat,

• historia oprocentowania,

• historia spłaty kredytu,

• korespondencja z bankiem,

• dokumenty dotyczące proponowanych zmian warunków kredytu.

Na tej podstawie możemy ocenić, jak skonstruowane zostało oprocentowanie oraz jakie informacje otrzymał kredytobiorca.

Pomoc prawna w sprawach dotyczących WIBOR

Sprawy dotyczące WIBOR różnią się od spraw frankowych i wymagają ostrożnej analizy.

Aktualne orzecznictwo nie daje podstaw do automatycznego kwestionowania wszystkich umów ze zmiennym oprocentowaniem, ale nadal pozostawia znaczenie sposobowi skonstruowania umowy i realizacji obowiązków informacyjnych wobec konsumenta.

Dlatego każdą sprawę rozpoczynamy od analizy dokumentacji i rzeczywistych warunków, na jakich kredyt został zawarty.

Naszym celem jest ustalenie, czy konkretna umowa daje podstawy do podjęcia działań wobec banku i jakie rozwiązanie będzie najbardziej uzasadnione z punktu widzenia kredytobiorcy.